บทที่ 122 มอบของขวัญ

พริมดาวเผลอตวัดปลายลิ้นเลียริมฝีปากบนโดยไม่รู้ตัว คราบน้ำจางหายไป แต่ปลายลิ้นสีชมพูระเรื่อที่โผล่ออกมาเพียงชั่วพริบตากลับดึงดูดสายตายิ่งกว่าสิ่งใด

สายตาของชลสิทธิ์จับจ้องไปที่จุดนั้นราวกับสัญชาตญาณสั่งการ ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลงแผ่วเบาจนแทบสังเกตไม่เห็น

เขาถอนสายตาออกมาอย่างรวดเร็ว มือหนาที่เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ